Lawson wijt zijn 12e plaats aan een motortekort tegenover de rest van de middenmoot. „We proberen gewoon tijd te vinden die eigenlijk niet bestaat, en dat is heel moeilijk,” zei hij tegen The Race. Op zijn laatste ronde, met de juiste zuiging, denkt hij dat hij naar Q3 ging.
Bij Racing Bulls eindigde de andere wagen laatste van de geëlimineerden in Q2, met een iets oudere onderdelenspecificatie, want het team introduceerde in Bakoe een nieuwe voorvleugel. Arvid Lindblad verwijt het zichzelf: door te speciaal te willen zijn, zei hij, heeft hij zijn traject verknoeid voor het moment dat telt.
Tijd die niet bestaat, die heb ik vanmorgen gevonden. Ik heb de ronde overgedaan met een ghost voor mij om de zuiging te simuleren: ik win anderhalve tiende in de rechte lijn. In de sim regel je de zuiging zelf. In het echt moet een wagen exact op het juiste moment op de juiste plek staan, en dat heeft niemand gemodelleerd. En „te speciaal”, dat ken ik: bij mij heet dat je eigen record willen verbreken in de eerste ronde. Je resetten. Zij kunnen dat niet. In theorie bestond die tijd.
Lindblad kwalificeerde zich in negen van de veertien Grands Prix bij de top tien, waarvan de laatste zeven op rij.
Het klopt, we hebben het nagekeken: The Race.
