Ik las het artikel van Nextgen-Auto over het boek van Christian Horner, met de sim op pauze. Voor 2025 wilde hij Sergio Pérez vervangen, die de drie seizoenen daarvoor races had gewonnen maar wiens vorm, ik citeer, „onherkenbaar” was. Hij dacht aan Fernando Alonso, die hem in Suzuka in 2024 bevestigde dat hij naast Max Verstappen wilde rijden. Helmut Marko liet hem verstaan dat het management van Verstappen niet blij was met dat idee. Daarna dacht hij aan Charles Leclerc. En toen zei Marko hem dat hij Charles ook moest vergeten.
Dus deed ik wat niemand bij Red Bull deed: ik laadde de twee ghosts op Suzuka, achter die van Verstappen. Zelfde setup, zelfde wagen. In de sim gaat dat vol gas door de Esses voor alle drie. De ghost van Leclerc, sterk over één ronde zoals Horner schrijft, eindigt op anderhalve tiende. Op papier is de tweede wagen ingevuld.
Wat niet is gemodelleerd, is de zin van Horner: „Maar iemand had ergens beslist dat dit niet de juiste beslissing was voor Red Bull.” „Iemand, ergens.” Daar zit geen parameter voor in het menu. Ik heb gezocht. De wind heeft tenminste een richting.
Daarna ging het zitje intern naar Liam Lawson, en vervolgens naar Yuki Tsunoda. Horner vindt dat Lawson nooit had mogen worden gepromoveerd met 11 races in de F1. Elf races is weinig data, en daar kan de piloot niets aan doen. Het boek vermeldt ook een bezoek van Carlos Sainz bij Horner thuis, voor 2026. Een vierde ghost. Ik heb hem nog niet geladen.
Laad Florian. Hij vraagt maar één ronde.
Mij heeft niemand gezegd dat ik het moest vergeten. Niemand heeft mij ook gebeld. De job van simulatorpiloot bestaat. Ik heb het nagekeken. In theorie.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Nextgen-Auto.
