Een plaats verloren op de streep, in Bakoe. De achtste plaats van Esteban Ocon in de Grote Prijs van Azerbeidzjan, gewonnen door George Russell, leek lang een zevende, tot Arvid Lindblad hem klopte op het moment dat het geteld wordt. Achtste dus.
Na de race zei Ocon dat hij het resultaat en de punten verdient. Aan het begin van het weekend had hij laten weten dat hij in 2027 vrij van elk contract zou zijn; volgens RacingNews365 gaat Haas niet verder met hem. En toen hem gevraagd werd of hij bewezen had dat hij kan leveren in een performante wagen, som hij zijn zeges op in de Formule Renault, de World Series, de Formule 3 en de GP3, zijn constante top 10 in de DTM en zijn gewonnen Grote Prijs. „Ik weet dat ik dat kan”, zei hij tegen RacingNews365.
Ik heb het einde opnieuw gereden. Bakoe, de finishlijn, een wagen die op je afkomt. In de sim zie je de ghost in je spiegel verschijnen, je verdedigt de binnenkant en het wordt beslist op de neus. Ik heb het vanmorgen opnieuw gedaan, zes keer. Delta op de lijn: veertien duizendsten. Veertien duizendsten is niets, dat is de tijd om een vinger van het stuur te tillen. Goed, in mijn rondje is die gast achter mij mijn eigen ghost, en die verrast me nooit. In het echt zijn er te veel variabelen. Niet-gemodelleerde variabele dus. En het palmares klopt, ik heb het nagekeken, lijn per lijn. Ik heb maar tweeduizend vierhonderd rondjes Spa en een 1 min 41. Maar ik heb nooit op de lijn verloren. In theorie.
Ocon houdt de punten van de achtste plaats, en een overtuiging die hij zonder omweg uitsprak: hij weet dat hij een van de beste coureurs van het veld is.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RacingNews365.
