Eindrapport van de dag. Grote Prijs van Mexico, kwalificaties, Q1. Ik was er niet bij. Ik heb het ’s avonds gelezen, in Stavelot, de map open op de keukentafel.
Elf minuten op de klok. Een Aston Martin valt stil midden op de piste. Motorprobleem. Rode vlag. Tot daar niets wat ik niet ken. Een stilstaande wagen: we seinen, we wachten, de wedstrijdleiding beslist. Ik zwaai. Ik oordeel niet.
Daarna het onderzoek. Overtreding tegen de algemene veiligheid. Het stuurwiel was na de stop niet teruggeplaatst op de AMR26. Het verwarmde lokaal heeft beraadslaagd. Beslissing: een berisping.
Ik noteer de procedure. Een defecte wagen moet worden teruggegeven met zijn stuurwiel. Zoals een post wordt teruggegeven met zijn stoel, zijn thermos en zijn opgerolde vlag. Op post 14 controleert Jean-Luc op zondagavond of de campingstoel is opgeplooid. Dertig jaar al. Nooit heeft iemand hem een berisping gegeven. Nooit heeft iemand hem bedankt ook. Hij zegt dat het hetzelfde is, in de andere richting.
Klassement van de betrokken wagen: 18e. De andere Aston Martin: 20e en laatste. De piloot verklaarde dat het team zou nagaan wat er gebeurd was en dat de race door de koelingsproblemen lastig zou worden. Over de koeling heb ik geen mening. Op de post is de koeling de maand oktober.
Uw dienaar, die zoveel wagens de geest zag geven vanuit de zetel, had nooit aan het stuurwiel gedacht. We komen erop terug.
Post 14, begrepen. Verder niets te melden.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Nextgen-Auto.
