Dagrapport. Post 14, Blanchimont. Bij ons was er zondag geen wedstrijd. Ik las het verslag van Singapore maandag aan de keukentafel in Stavelot, met de gewone thermos.
Vaststelling. Tijdens de race werkte de radio van de Red Bull in één richting. De piloot hoorde zijn ingenieur, Gianpiero Lambiase. In de andere richting kwam de stem van de piloot vervormd door, metaalachtig. De ingenieur vond uiteindelijk andere manieren om te communiceren. De wagen won. Eerste zege in Singapore, tweede op rij.
Op de post kennen we dat. Een radio die ontvangt en niet meer zendt, dat gebeurt rond elf uur, als de batterij zwakker wordt. We horen de wedstrijdleiding. Zij hoort ons niet. We zwaaien toch. Ik zwaai. Ik oordeel niet.
De teambaas, Laurent Mekies, opende zijn mediasessie met een grapje. „Nee, dat hebben we bewust gedaan”, zei hij, volgens RacingNews365. Daarna: „Het was niet hetzelfde probleem (als vrijdag red.). Het was best een lastige situatie, want deze auto’s zijn ingewikkeld en er is een enorme hoeveelheid communicatie nodig tussen de coureurs en de engineers.”
Notitie van de post. Een radio die in één richting werkt, is de „copy” in zijn zuiverste vorm. We hebben het gehoord. We kunnen niets antwoorden. Dertig jaar dat ik het zeg.
Hij loofde zijn ingenieur, die manieren vond om te communiceren toen het echt cruciaal was. Over de oorzaak was hij duidelijk: „Ik denk niet dat het aan de omstandigheden lag. Dit lag aan ons.” Een teambaas die de oorzaak in zijn eigen rapport schrijft zonder op het verwarmde lokaal te wachten. Ik heb het overgeschreven in de map.
Uw dienaar merkt op dat de pitmuur wel altijd het woord heeft gehad. Het is het kanton dat het nooit heeft gehad.
Jean-Luc, mijn reserve, vroeg of hij het de volgende keer ook expres mocht doen. Geweigerd. Verder niets te melden.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RacingNews365.
