Achttien duizendsten. Dat is wat Toto Wolff aan Sky Sports F1 gaf: de voorsprong van George Russell op Lando Norris op het moment dat Mercedes hem zei zijn ronde af te breken, in Q3, in de tweede sector, op een nog natte piste, omdat hij op de Williams van Alex Albon aanliep.
Ik heb Interlagos niet opnieuw gereden om te meten. Dat hebben we hier al gedaan, en één delta per dag is genoeg. Wat mij interesseert, is het andere cijfer, de 50-50. Wolff zei: „Het was een moeilijke beslissing, 50-50, want George kwam op Albon af.” En net daarvoor: „Als we een kristallen bol hadden om te weten of we moesten vertragen of niet, zou dat ons enorm helpen.”
Een kristallen bol bestaat in de sim. Die heet de ghost. Je start je ronde, je spook rijdt naast je, en je weet op de duizendste of je moet doorgaan. Niemand heeft ooit een ronde afgebroken achter een ghost, hij hindert niemand, hij is doorzichtig. Albon is niet doorzichtig. Niet-gemodelleerde variabele.
Daarna kwam de regen terug, en Russell kreeg geen nieuwe poging meer. Hij eindigde tweede op 204 duizendsten en vindt dat zijn team hem de pole heeft afgenomen. Wolff denkt dat de 18 duizendsten niet standgehouden zouden hebben, maar hij voegde eraan toe dat zijn piloot de pole „verdiende” en „vandaag in een aparte categorie zat”.
Iedereen is het dus eens over de piloot. De onenigheid gaat over het einde van een ronde die niemand heeft gezien. Bij mij is dat in één minuut twintig geregeld. In het echt heb je een vergadering nodig.
Een spook dat niemand hindert, dat heet bij ons op post Jean-Luc.
Voor zondag verandert het toch niets aan de rekening: vijf plaatsen straf voor een nieuwe verbrandingsmotor, Russell start zevende. Antonelli schuift op naar de eerste rij naast Norris, met Lawson en Hülkenberg bij de eerste vier. De ghost heeft geen motor om te wisselen. In theorie.
Het klopt, we hebben het nagekeken: F1i (Auto Journal).







