Dagrapport. Post 14, Blanchimont. Onderwerp: radioverbinding van een team, Grote Prijs van de Verenigde Staten.
Ik was niet in Austin. Ik las het verslag op maandag, met de thermos van de dag ervoor nog warm. De feiten zijn de volgende. Red Bull Racing heeft radiopannes. Tweede race op rij. De eerste wagen van het team werd opnieuw gehinderd door een gebrekkige communicatie.
Teambaas Laurent Mekies zei tegen Formule1.nl: „Als we het zouden begrijpen, hadden we het opgelost. We begrijpen dus niet volledig waarom we door deze problemen worden getroffen. Ik moet eerlijk toegeven dat de concurrentie het beter doet dan wij.” Genoteerd. Een team dat zegt dat het iets niet begrijpt, dat is zeldzaam. Meestal antwoordt men „copy”. En „copy” is het woord om te zeggen dat men het gehoord heeft. Niet dat men het begrepen heeft.
Na de race stelde de piloot voor om in gebarentaal te communiceren, volgens dezelfde bron. Opmerking: op de post doen wij dat al dertig jaar. Geel steken we op. Dubbel geel zwaaien we. Blauw tonen we. Geen enkele vlag heeft ooit een netwerk nodig gehad. Ook geen batterij. Ook geen signaal. Je hebt alleen een arm nodig en een campingstoel om daarna weer te gaan zitten.
Zijn ploegmaat, Isack Hadjar, zei dat het team zeer ingewikkelde technische problemen uitstekend oplost, maar worstelt met relatief eenvoudige dingen zoals de radio en de koppeling. Ik oordeel niet. Ik zwaai.
Ook de radio van post 14 valt uit. Eén keer per seizoen, meestal als het giet. Dan stapt Jean-Luc, mijn reserve, naar post 13. Hij doet er zes minuten over. Hij heeft nog nooit een vlag gestoken in een race, maar hij stapt uitstekend.
Uw dienaar herinnert eraan dat we hele Grote Prijzen hebben verslagen met een bord en een krijtje.
Aanbeveling van post 14: een reservesetje vlaggen. Ik kan de mijne op maandag uitlenen, op school heb ik hem niet nodig. Post 14, begrepen. Verder niets te melden.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Formule1.nl.
