In hetzelfde gesprek zegt Antonelli dat hij bij elke uitrit iets bijleert: « Elke keer als ik in de wagen stap, kom ik met iets nieuws, ik voel dat ik meer vertrouwen heb, een betere controle over de situatie. » Toto Wolff vergeleek zijn manier van vooruitgaan, door de informatie van op de baan op te nemen, met een kunstmatige intelligentie.
Verslag van post 14, maandagochtend, koud voorgelezen uit de map.
Een piloot die aan de leiding staat, spreekt het woord « kampioenschap » niet uit terwijl hij gaat zitten. Op de post kennen we dat principe. Er zijn woorden die je zegt en woorden die je niet zegt. « Copy », dat zeggen we: het betekent dat we gehoord hebben, niet dat we geluisterd hebben. « Droog », dat zeggen we niet voor de baan het is. We zeggen « plaatselijk vochtig », en we houden de vlag binnen handbereik.
Het is dus geen bijgeloof. Het is signalisatie. Je toont niet wat er nog niet is, en je meldt het ook niet over de radio. Het verwarmde lokaal past dezelfde regel toe, trager: het schrijft « noted » en denkt nog twintig minuten na.
Twee overwinningen, Monza en Madrid, een piloot van 20 die zegt dat hij bijleert telkens als hij in de wagen stapt. De stand hangt ergens anders uit, opgemaakt door mensen wier job dat is. Die moet niemand luidop uitspreken in de cockpit.
Bij ons is het woord dat we niet uitspreken « laatste ronde », zolang de wedstrijdleiding het niet gegeven heeft. Jean-Luc heeft het één keer gezegd, enkele jaren geleden, met de radio open. Ze hebben het tot aan post 13 gehoord. Sindsdien denkt hij het heel hard en zwijgt hij, en houdt hij zijn vlag vast. Een woord gebruik je wanneer de procedure het toelaat. Post 14, begrepen. Verder niets te melden.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Nextgen-Auto.
