Zes klikken. Dat is alles wat ik onthouden heb van de boordradio uit Brazilië, en dat is al veel.
Ik leg het je uit. Verstappen wordt tweede. Na zijn eerste pitstop, van intermediates naar softs, vindt hij de RB22 minder makkelijk in de snelle bochten. Tom Hart, zijn race-ingenieur, spreekt over minder belasting op de achteras. Hij denkt zelf dat het erger is. De monteurs hadden zes klikken van de voorvleugel gehaald, voor minder downforce op een baan die opdroogde. Alleen kwam de regen terug, en niet zuinig. Minder grip vooraan, op het slechtste moment.
Ik heb het vanmorgen opnieuw gedaan, in mijn kamer, sim op pauze voor de koffie. Voorvleugel min zes, droge baan: in de sim gaat dat vol gas, het is zelfs aangenaam. Daarna zette ik het weer op regen op het einde van de sessie. In de snelle bochten verlies ik drie tienden per ronde. Het stuur draait, de wagen denkt na, en dan gaat ze rechtdoor, iets later dan voorzien.
En hij had niet eens een knop om te resetten. Zeven ronden voor het einde zei hij op de radio dat hij amper kon sturen in de snelle bochten. Ik begrijp dat. Ik had op dat moment de zes klikken al teruggezet via het menu, in twee seconden. In een echte wagen heet dat menu een pitstop, en die was er niet meer: de derde was al geweest, met als extraatje een „agressieve clipping” van de motor, die het topvermogen zonder verwittiging afsneed.
Daar kan mijn sim niets mee. De niet-gemodelleerde variabele is niet de piloot, hij bracht de tweede plaats binnen. Het is de lucht. Niemand verkoopt een plug-in voor regen die van gedacht verandert.
Op de post halen we geen klikken weg. We houden de regenjas aan. Dat werkt altijd.
Tom Hart zei dat alles na de race zou worden bekeken. Ik heb mijn setup opgeslagen onder de naam „Brazilië min zes” en meegestuurd met mijn sollicitatie als simulatorpiloot. De job bestaat. Ik heb het nagekeken. In theorie.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RacingNews365.






