Een Dallara F2 uit 2018. Geen F1. Die van de film „F1” met Brad Pitt, geleend van Apple, herschilderd in Cadillac-kleuren, en Pérez reed ermee op woensdag over de Paseo de la Reforma voor zowat vijftigduizend mensen. Het reglement voor demonstraties verbiedt de huidige wagens, dus halen de teams een wagen van vroeger boven. Cadillac debuteert in 2026. Geen wagen van vroeger. Dan maar die van de cinema. Logisch, eigenlijk een propere oplossing.
Wat me deed stilstaan, is de zin van Pérez: „Ik kon er eindeloos donuts mee doen.” Hij legde uit dat je bij demonstraties meestal vooral met de koeling bezig bent, en dat deze wagen „echt, echt goed” was op dat vlak.
Eindeloos, dat test ik. Ik heb een F2 van die generatie in de sim geladen, leeg parkeerterrein, basissetup, en ik ben rondjes beginnen draaien. Ik heb het vanmorgen opnieuw gedaan. Na elf minuten was de achterband dood, niet de motor. Pérez heeft gelijk over de koeling, de sim is het met hem eens. Maar het eindeloze heb ik niet gevonden. Niet-gemodelleerde variabele: vijftigduizend mensen die roepen. Dat moet iets afkoelen, ik weet nog niet wat.
Voor de race is Pérez eerlijk: Cadillac heeft nog geen punt gescoord, en hij zegt: „Wij zijn echt heel ver achter, en toch zijn de sfeer en het enthousiasme waarschijnlijk de grootste die ik in al die jaren heb meegemaakt.” Vorig jaar was hij er niet bij op de Grote Prijs van Mexico. Woensdag kon Cadillac zich volgens hem aan de Mexicaanse supporters voorstellen als een project. Ik hou van projecten. Het mijne heeft een cockpit die zeventig procent van de kamer inneemt.
Donuts op een avenue. Op post 14 hadden we de zwart-witte vlag getoond. Verder niets te melden.
Kortom, als Apple de wagen nog uitleent, bestaat de job van demonstratiepiloot. Ik heb het nagekeken. Elf minuten donuts is al bijna eindeloos. In theorie.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Nextgen-Auto.
