Ik las het interview met Lando Norris op de site van de RTBF, de sim op pauze, Play Sports zachtjes aan. Eén zin hield me tegen: „Als ik op de baan sta, let ik er niet op of ik voor de winst strijd of niet. Ik geef gewoon mijn maximum.”
Dat is een setting. In de sim bestaat die. Je zet het klassement op je scherm uit, je houdt de delta en je rijdt. Ik heb het vanmorgen opnieuw gedaan in Spa: een rondje met de positie in beeld, een rondje zonder. Zonder win ik vier tienden, vooral aan de Combes. Je hersenen stoppen met rekenen, je voet stopt met lossen.
Norris zegt ook dat hij al vroeg wist dat hij niet voor het kampioenschap zou vechten, en dat hij niet teleurgesteld is. Hij won twee races. Hij is zesde, op 40 punten van Max Verstappen, die tweede staat. Hij zal niet „gewoon voor het plezier” rijden. Volgens de RTBF blijft er voor McLaren de derde plaats bij de constructeurs over, samen met Oscar Piastri.
En dan is er deze: „Dus we zijn meer gewend om niet te winnen dan om te winnen.” Ik ook. Tweeduizend vierhonderd rondjes Spa, en de lobby wint vaker dan ik. Ik beleef het niet als een mislukking. Ik beleef het als een steekproef.
Bij Fabienne Racing hebben we een project, en dat kijkt ook niet naar het klassement.
Het verschil is dat hij tweeëntwintig wagens om zich heen heeft, wind en mensen die kijken. Ik heb een stoel die kraakt. Het klassement in je hoofd uitzetten met dat alles erbij is moeilijker dan in de opties. In theorie.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RTBF Sport.





