Ik heb vanmorgen Formule1.nl gelezen, sim op pauze. Sergio Pérez zou zijn eerste seizoen bij Cadillac zonder één punt kunnen afsluiten, een primeur in zijn carrière. En hij zegt dat het zonder twijfel een van zijn beste seizoenen is: zelfvertrouwen, rijniveau, besluitvorming, leiderschap.
Dus heb ik mijn setup geopend. Zelfvertrouwen ken ik: dat is als je Pouhon induikt zonder gas te lossen. Rijniveau: meetbaar, delta, ghost, al dat. Besluitvorming: het rempunt. Leiderschap: ik heb in de menu’s gezocht. Er staat geen slider voor.
Hij zegt ook dat succes in de F1 grotendeels van de wagen afhangt. Daar ben ik het mee eens, het is zelfs heel mijn vak. Bij Cadillac is de wagen op verschillende punten aangepast voor de betrouwbaarheid. In mijn sim staat de betrouwbaarheid standaard op honderd procent. Dat is een ontwerpbeslissing die de werkelijkheid niet genomen heeft.
Monaco heb ik opnieuw gedaan. Hij leek op weg naar een tiende plaats, tot een straf hem de punten kostte. Ik heb het einde van de race herspeeld met een piloot zonder straf in dezelfde wagen: hij eindigt drie tienden voor mijn ghost, en tiende. In de sim gaat dat vol gas. In het echt zijn er te veel variabelen. Het reglement, bijvoorbeeld, dat ik in het Engels lees.
Aan Autosport antwoordde hij „Nee, absoluut niet” toen ze vroegen of het zijn slechtste seizoen was. Ik begrijp dat. Mijn beste sessies zijn vaak die waarin ik laatste eindig in de lobby, omdat ik een bocht heb geleerd.
De structuur bevestigt: een seizoen beoordeel je op het project.
Hij zegt een belangrijke stem te hebben in een project dat van nul is opgebouwd. Ik ook, van nul. Zeventig procent van mijn kamer. In theorie.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Formule1.nl.
